Metanol-X Sistemi(X=su, stiren)

Hawlicka ve Swiatla-Wojcik (1998), NaCl’ün methanol-su hidrojen bağı sistemine etkisini moleküler dinamik çalışması ile incelemiştir. Ortalama hidrojen bağlarının sayılarını geometrik ve enerjetik tanımlar ile hesaplamışlardır. Metanol konsantrasyonunu arttırdıkça, ortalama hidrojen bağları sayısında bir düşüş ve hidrojen bağı kuvvetinde ise artış gözlemlemişlerdir. Metanol-su karışımına NaCl’ün eklenmesinin de ortalama hidrojen bağı sayısının azalmasına sebep olduğunu göstermişlerdir.

Metanol-su kümelerini inceleyen diğer bir çalışma da Difüzyon Monte Carlo (DMC) metodu ile Iosue vd. (1999)’nin yaptıkları çalışmadır. Bu çalışmada CH3OH[H2O]n (n=1,2) kümelerinin bazı temel hal özellikleri sert küre DMC metodu ile incelenmiştir. Dimer için metanol-veren ve su-veren olmak üzere iki ayrı izomeri olduğunu ve dimer kompleksinin su-verici yapıyı tercih ettiğini göstermişlerdir. Bu izomer için hesapladıkları dönme sabitlerinin yapılan deneysel çalışmalarla çok iyi uyum içerisinde olduğunu gözlemlemişlerdir.

Shevade vd. (2000), yine metanol-su karışımının aktive edilmiş karbon gözeneklerindeki moleküler simülasyon çalışmasını yayınlamışlardır. Bu çalışma, aktive edilmiş karbon mikro-gözeneklerindeki metanol-su

karışımlarının adsorpsiyon davranışlarının teorik bir çalışmasıdır. 298 K’de büyük kanonik küme (grand canonical ensemble) Monte Carlo simülasyonu ile yapılan bu çalışmada, su molekülleri transfer edilebilir potansiyel fonksiyon (TIP4P), metanol ise sıvı simülasyonları için optimize edilmiş potansiyel (OPLS) kullanılarak modellenmiştir. Karboksil (COOH) grupları karbon yüzeyinde yapılandırılmış aktif bölgeler olarak kullanılmıştır. Karışımdaki su moleküllerinin, geniş bir basınç aralığında aktive edilmiş karbon gözeneklerinde kuvvetli hidrojen bağı etkileşimine bağlı olarak adsorplandığı gözlenmiştir. Fakat düşük basınçlarda kuvvetli ayrılma etkileşimlerine bağlı olarak metanolün, gözeneklerdeki ana bileşen olduğu gözlemlenmiştir.

El-Shall vd. (2003), stiren-(metanol)n n=1,9 kümelerinin teorik bir çalışmasını yaparak, sonuçlarını metanol kümeleri ile kıyaslamışlardır. Monte Carlo prosedürünü kullanarak yaptıkları incelemede, stiren-(metanol)n n=1,9 kümelerinin yapısını, enerjilerini ve gelişme düzenini incelemişlerdir. Stirene artan sayılarda metanol molekülü eklenmesi ile stirenin yokluğunda oluşmuş olan yapıdakine benzer şekilde kararlı metanol kümelerinin oluşması sağlanmıştır. Fakat SM3 kümelerinde, bu durumun aksine daha kararlı halkalı yapıda olan M3 kümelerinden daha düşük enerjili hidrojen bağlı bir zincir yapısının oluştuğunu gözlemlemişlerdir. n=4-9 olan SMn kümeleri için halkalı ve dallanmış-halkalı metanol yapıları bulunmuştur.